« جز دوست داشتني زير انگشتانم. | ص?حه اصلی | وحدانيت »
پناه مي بريم به شعر!!
آي نوزاده ي من!
خطر كن.
جهان را بنگر،
به ديدن خطر كن.
آوا را بنيوش
شنيدن را خطر كن.
بر زمين گام نه
برهنه پاي
و لمس زمين برهنه را خطر كن.
در جهان هست داستان بسيار
بر سراييدن خطر كن.
نوشته شده توسط yale در ساعت
نظرخواهی
salam be manam sar bezan
donya zeshty kan nadarad zeshty haye donya bishtar bud agar ensan bar an cheshm mibast
نویسنده: mahdi در ساعت 26 خرداد 1386 9:00 بֽظֽ
سلام. چرا حرف هاتون را در این قالب نوشته اید؟ نثر شما گویاتر و البته قوی تراست.
نویسنده: لادن در ساعت 19 خرداد 1386 1:19 قֽظֽ
می گم تو هم تحت تاثیر نویدی ؟؟؟ خطر !!!(البته این خطره یه جورایی ایهام داره)
نویسنده: ضحاک(کاوه آهنگر) در ساعت 18 خرداد 1386 6:48 بֽظֽ